Ang Buhay sa Japan: Disiplina at Sakripisyo
Sa edad na 12, dinala siya ng kanyang ina sa Japan. Doon siya nanirahan ng limang taon, nag-aral ng wikang Hapon, at mas lalong pinatindi ang kanyang pagsasanay sa boxing. Dito niya nakita ang malaking pagkakaiba ng kultura ng training sa Japan kumpara sa Pilipinas. Sa Japan, ang disiplina sa oras ay sagrado. Kung ang simula ng training ay ala-una, dapat ay nandoon ka na bago pa ang takdang oras.
Noong una, tutol ang kanyang ina sa kanyang pagbo-boxing dahil sa panganib nito. Dumating pa sa punto na tumatakas lamang sila ng kanyang kasama upang mag-training sa gabi matapos ang klase. Ngunit nang makita ng kanyang ina ang determinasyon at “passion” ni Eman, kalaunan ay naging pinakamalaking tagasuporta na niya ito.
Life Tip: Ang Disiplina ay Higit Pa sa Talento Natutunan ni Eman na kahit gaano ka pa kagaling, kung wala kang disiplina at respeto sa oras, hindi ka magtatagumpay. Ang kanyang karanasan sa Japan ang nagturo sa kanya na ang tagumpay ay pinaghihirapan sa bawat patak ng pawis at bawat minutong iginugugol sa pag-eensayo.
Ang Paghahanap sa Pagkilala ng Ama
Sa loob ng sampung taon, hindi nagkita si Eman at ang kanyang ama na si Manny Pacquiao. Noong siya ay bata pa, palaging itinuturo ng kanyang ina sa TV ang Pambansang Kamao at sinasabing, “Iyan ang daddy mo.” Bagama’t may mga kumukuwestiyon sa kanyang hitsura (dahil may lahing Hapon ang kanyang ina kaya siya ay mukhang Tisoy o mistulang si Piolo Pascual para sa iba), nanatiling matatag ang kanyang loob.
Noong 2022, matapos bumalik mula sa Japan, nagkaroon ng lakas ng loob si Eman na bisitahin ang kanyang ama sa mansion nito sa GenSan. Ang takot na baka hindi siya kilalanin ay napalitan ng labis na kagalakan nang yakapin siya ni Manny at sabihing, “Miss na kita, anak.” Ang pagkilalang ito ay pormal na sinelyuhan sa pamamagitan ng legal na paggamit ni Eman sa apelyidong Pacquiao.
Life Tip: Ang Pagpapatawad ay Susi sa Kapayapaan Sa kabila ng mga taon na hindi sila magkasama, pinili ni Eman na unawain ang sitwasyon ng kanyang ama. Hindi siya nagtanim ng sama ng loob. Sa halip, humingi siya ng tawad at nagpatawad. Ang kapayapaan sa puso ang nagbigay sa kanya ng mas malinaw na pokus sa kanyang mga pangarap.
Ang Pressure ng Pangalang “Pacquiao”
Ngayong opisyal na siyang Manuel Pacquiao, dala niya ang napakabigat na timbang ng ekspektasyon ng publiko. Marami ang nagbabantay kung manunubali ba ang lakas ng kamao ni Manny sa kanya. Sa kabila ng mga “bashers” na nagsasabing ginagamit lamang niya ang pangalan ng ama o binabatikos ang kanyang ina, nananatiling mapagkumbaba si Eman.
Binigyang-diin niya na bagama’t inspirasyon niya ang kanyang ama, nais niyang bumuo ng sariling pangalan bilang “Eman Bacosa Pacquiao.” Ang kanyang pangarap ay maging isang World Champion sa sarili niyang pagsisikap, habang tinatapos din ang kanyang pag-aaral sa Mechanical Engineering dahil sa kanyang hilig sa mga sasakyan.
Life Tip: Manatiling Nakatapak sa Lupa (Humility) Sa kabila ng kasikatan at koneksyon, pinili ni Eman na dumaan sa regular na proseso ng isang boksingero. Hindi siya humihingi ng special treatment sa training. Ang pagiging “contented” o kontento sa kung anong mayroon ka, ayon sa turo ng kanyang ina, ang naglalayo sa kanya sa inggit at yabang.
